wino - instrukcja obsługi

Odcinek 2: Jak czytać etykietę

Wino jakościowe o zastrzeżonej nazwie pochodzenia

Na etykiecie takiego wina znajduje się nazwa wina, nazwa producenta (niekiedy, obie nazwy są tożsame), jego adres, nazwa apelacji, rocznik, moc, poj. butelki. W zależności od regionu na etykiecie może też widnieć nazwa winnicy i informacje dodatkowe dla konsumenta. W najważniejszych winiarskich krajach europejskich wygląda to w następujący sposób:

Francja

We Francji określenie apelacji to Appellation d’origine Contrôlée, w skrócie AOC, przy czym na butelce w miejscu słowa d’origine wpisuje się nazwę własną apelacji (np: Appellation Bordeaux Contrôlée). System apelacji we Francji jest jednostopniowy. W granicach szerszej apelacji mogą natomiast znajdować się wydzielone mniejsze apelacje posługujące się własną nazwą. Na etykiecie wina nazwa ta nie jest jednak w żaden szczególny sposób wyróżniona. Trzeba po prostu wiedzieć, że Pauillac jest niewielką, należącą do światowej elity apelacją w ramach wielkiej apelacji Bordeaux. W praktyce, na jednej butelce będzie widniał napis Appellation Pauillac Contrôlée, na drugiej zaś Appellation Bordeaux Contrôlée. Generalnie im bardziej sprecyzowane miejsce pochodzenia trunku, tym teoretycznie wino powinno być lepsze.

Włochy

We Włoszech system apelacji jest dwustopniowy i dzieli się na Denominazione di Origine Controllata (DOC) i zastrzeżoną teoretycznie dla najlepszych apelacji Denominazione Di Origine Controllata e Garantita (DOCG). Teoretycznie, bo bardzo wiele win pochodzących z regionów DOCG w ogóle na to nie zasługuje. Wiele wielkich win włoskich musi zadowolić się statusem DOC.

Hiszpania

Do niedawna system hiszpański był dwustopniowy i dzielił się na Denominacion d’Origen (DO) i Denominacion de Origen Calificada (DOCa). W 2007 r. podjęto decyzję o dołączeniu do grona DOCa win z Ribera del Duero. Nowe regulacje wprowadzają też wyższy stopień Vinos de Pagos, dla win z pojedynczych posiadłości reprezentujących konsekwentnie najwyższą jakość.

Niemcy

Niemiecki system jest dużo bardziej skomplikowany. Odnosi się bardziej do samego wina, niż regionu jego pochodzenia. Teoretycznie wina jakościowe dzielą się na dwa rodzaje:

Qualitätswein bestimmter Anbaugebiete (QbA) – w praktyce wina średniej jakości, które można w sposób kontrolowany szaptalizować (w zależności od regionu i szczepu)

Qualitätswein mit Prädikat (QmP) – wina jakościowe pierwszej kategorii nie szaptalizowane. Rozróżnia się następujące kategorie QmP w zależności od zawartości cukru w gronach w chwili zbioru: Kabinett (słodkie i wytrawne, Spätlese (słodkie i wytrawne), Auslese (przeważnie słodkie, rzadko wytrawne), Beerenauslese [BA] (słodkie), Trockenbeerenauslese [TBA] (b.słodkie) Eiswein (wino lodowe z zamarzniętych winogron o zawartości cukru jak przy BA lub TBA)

• Zastrzeżony znak pochodzenia (apelacja)
• Wino stołowe
  
• Wino regionalne
  
• Gatunki i szczepy winogron
  
• Kupaż
  

Tomasz Prange-Barczyński